Onthaasten,

Denk je er wel eens na over hoeveel haast je eigenlijk hebt op een dag? Sta je nog wel eens stil, om te genieten van het vogeltje wat in de bomen zijn prachtige serenade brengt, het eekhoorntje wat van tak tot tak springt, de regen die zijn weg naar de aarde weet te vinden, de bladeren die in de herfst de bomen gedag zeggen en sterven om weer opgenomen te worden in de cirkel van het eeuwige bestaan.

 Kijk je nog wel eens naar de prachtige wolken die keer op keer hun vorm veranderen.En de zon die haar stralen door die wolken laat schijnen en zo een prachtig schouwspel Vormt aan de hemel, elke keer als een zonnestraal moeder aarde bereikt wordt er weer een droom waarheid en is er weer een nieuwe onbegrensde werkelijkheid ontstaan.

 Doe je nog wel eens gewoon je ogen dicht om te luisteren naar de geluiden van de natuur Of de geluiden in jezelf, gewoon even voelen wat je voelen mag, gewoon even zijn wie je bent. Zonder dat je afgeleid wordt door het dagelijkse bestaan waarin je bijna nooit stil lijkt te staan en maar door rent tot je huisje waar jij in woont je een halt toe roept om dat het ziek wordt.

 Als je stilstaat bij alles wat is, zie je dat je door het rennen ontzettend veel mist. De geur van de ochtenddauw die de planten wast, een lieveheersbeestje wat mee deelt in die vreugde en zijn pootjes laat dansen in dit levens elixer wat water wordt genoemd. De zon die handdoeken uitdeelt in de vorm van zonnestralen en zo alles droogt en verwarmd, het vlindertje wat vrij rond fladdert in de volle glorie van het haar bestaan, de bloemen die met hun geuren en kleuren haar roepen en verleiden, het gras die hun ruggen oprechten naar de blauwe lucht en kijken naar de adelaar die vredig en geliefd is in haar vlucht.

 Open je Hart, je ogen, je geur, en voel al het moois wat ons wordt aangeboden.je mag gewoon even stilstaan en dan afstand nemen van alles dat “moet” Je mag ruiken, voelen, luisteren, proeven en ervaren dat gene wat altijd al voor het oprapen lag.